تبليغاتX
سیب کال


سیب کال

هر کس روزنه ای ست بسوی خداوند.اگر اندوهناک شود...اگر به شدت اندوهناک شود.

 

 

اول

"سلام"

به همه ی دوستای گلم

شاعرای عزیز!

...

....

دوم

" ای کاش...اشک های طبیعی بریزیم !"

 

سوم

" نمیشه رفت با چاقویی کند! "

 

چهارم

"گودالی نیست که باز از آن بپریم."

                  مواظب باش!

 

پنجم

"برای بار چندم در آن افتادیم."

.....

...

(.)

 

آه! سهم من این است.

 

 

دعوتید به یک کار جدید:

 

جا میگذارمت آنسوی پنجره... تا سمت ساکت قلبم بسویت ،اشک بریزد!

جا میگذارمت، انار! تا دانه دانه بنوشمت از سر انگشتهای درخت...

....

....

....

آنقدر بلند فکر کرده ام ...

     آنقدر بلند اشک ریخته ام...

         که راه خانه مان را از درخت می پرسم!

...

....

 

  آنقدر دانه دانه  انار

               دانه دانه ستاره مزه کرده ام

                             که ترکم میشود این همه بهار

 

                                وقتی بدردم نمی خورد سبد سبد انار

                                             ترکم میشود گل های پیراهنم که میرسیدند با بهار

ترکم میشود که سمت ساکت قلبم نشسته ای...!؟

..........

......

....

...

..

(.)

برایت انار میچینم...

 

سمت ساکت قلبم !

که قناری ها به خواب می رفتند

که قناری ها خواب میدیدند

               که بیدارمیشدند

                           باران باریده بود...

.

.

.

.

سمت ساکت سیب

ساکت لبخند!

.....

...

.

 

 

آنقدر به تو فکر کرده ام که...

           با انارها  می رسی از درخت...

.....

........

...........

 

آنقدر بلند فکر کرده ام ...

که انار ها میرسند

                   دستهایم ترک برمی دارند

بچه ها میرسند

                 چشمهایم...!

 

....

 

عمریست

عادت کرده ایم !

 

....

....

....

 

ایمانمان را از دست نداده ایم

در قایق ها مان صدای موج می آید

 منتظر نشسته ایم

تا مارا صدا بزنند!

.........

 

یکروز به آسمان میرسیم

ودستهامان بهم سلام میکنند

وگوشواره هایم جفت می شوند

وعروسک ها به ما می خندند

........

آنوقت

انارهامان را با هم دانه می کنیم!

 

 

 

 

  

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 5:32 قبل از ظهر توسط زهره چورلی| |


Design By : Night Skin