تبليغاتX
سیب کال


سیب کال

هر کس روزنه ای ست بسوی خداوند.اگر اندوهناک شود...اگر به شدت اندوهناک شود.

 

ازمغاکی تیره می آییم.درمغاکی تیره به پایان می رسیم، واین درنگ درخشان را زندگی می نامیم.

به محض اینکه به دنیا می آییم بازگشتمان آغاز میشود.آنگاه که راهی میشویم، بی درنگ بازمیگردیم;مادرهر لحظه میمیریم.به همین دلیل]زندگی ومردن های مکرر[،بسیاری فریاد برداشته اند:"هدف زندگی مرگ است!"............................................................................

 

من مهار نمیشوم وآرام نمیگیرم،من درپی سازگاری خود نیستم. من تپش های ژرف دلم را دنبال میکنم...

هنگامی که شادی من متولد شد...

 اورا در بغل گرفتم وروی بام خانه ام بردم وفریاد زدم که:

ای همسایگان وای آشنایان من!

بیائید وبنگرید زیرا امروز شادی من متولد شده است!

بیائید وشادی مرا ببینید که چگونه در برابر خورشید می خندد.اما بر تعجبم افزوده شد زیرا هیچ کسی از همسایگانم برای دیدن شادی من حاضر نشد!

هفت ماه روی بام خانه ام ماندم واز بام تا شام حضور شادی خود رابه اطلاع همگان میرساندم اما کسی به صدایم گوش فرا نداد.لذا من وشادی ام تنها ماندیم وکسی به ما توجه نکرد.

هنوز یکسال نگذشت که ناگهان شادی من از زندگی خود بیزار گشت ورنگ پریده وبیمار شد وجز قلب من، هیچ قلبی به عشق او نتپید وهیچ لبی بجز لب من لب اورا نبوسید!

آنگاه شادی من در تنهایی خود جان سپرد وتز این به بعد هرگاه اندوهم را بیاد می آورم، شادی را نیز

 بیاد می آورم.

یاد وخاطره چیست؟

جز برگ پائیزی است که اندکی در باد می جنبد وبه خود می پیچد وسپس برای زمان طولانی با خاک کفن میشود!

پی نوشت: دیوانه وخدایان زمینی/جبران خلیل جبران...................................................................

 

مادربزرگم

بوی میخک میدهد

ازخواب ماهی ها دلش سیر است

ازبین خط خط های پرچین نگاهش ،خاله بازی یاد میگیرم

دلم پر میشود از منطق گل های عباسی

               - دکان عمه سارا -

                                       بستنی...! آلوچه...! قیسی...!

من

لای جاروها...                                                                                          

نی ها...

سیم های خاردار باغ همسایه...

هر روز عصر

با بادبادک های غمگین گرگ بازی می کنم

 

جا میگذارم گرگ هایم را

        وقتی هوا طعم لواشک میدهد

                                       در چادر مادربزرگ !

فردا غروب...

لای نی ها

مارها وبچه ماهی ها،

                            پر از گرگ اند!

 

با بادبادک های غمگین گرگ بازی می کنم

                                                        هر روز...

نوشته شده در سه شنبه دهم شهریور 1388ساعت 2:20 قبل از ظهر توسط زهره چورلی| |


Design By : Night Skin