تبليغاتX
سیب کال


سیب کال

هر کس روزنه ای ست بسوی خداوند.اگر اندوهناک شود...اگر به شدت اندوهناک شود.

قهوه ات را بنوش وباور کن من به فنجان تو نمی گنجم 

                    دیده ام در جهان نما چشمی که به تکرار می کشد فالم

 

تکه ای از پریشانی ات را در گل های پیراهنم جا گذاشتی

وقسمتی از راه شیری را در ته استکانم

تکه ای از پریشانی ام را

                                              در ته صدف ها ...

             وقسمتی از نامم را

                                                      در کف دست هایت...

            به راه شیری می نگرم

                                                          اما

                                                                       قسمتی از ته استکانم نیست.

 

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 5:57 بعد از ظهر توسط زهره چورلی| |

 

حالا

یک فنجان خالی ام

هر چقدر می خواهی فوتم کن!

نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388ساعت 1:42 بعد از ظهر توسط زهره چورلی| |

 

به آسمان که دست میزنم

                                   دانه های تنها ییت رسوب می کند

می کارمت در جلگه های پشت دلواپسی ام

وخواب می بینم که از حوصله ی درخت سر رفته ام

 با گنجشک هایم چه کنم؟!

حالا

که دهانشان بوی کاج می دهد

وارتفاع

به ترنم پرهایشان گیر کرده است!!!

 

 

نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 11:28 قبل از ظهر توسط زهره چورلی| |


Design By : Night Skin